කඳුළු සැලේ නුඹ සිහිවී
ඔබ දකිනා සැම මොහොතේ
හදගෙන යයි මතක මැදින්
සුදු වත ඇඳ නුඹ ගුරු පාරේ
පිය මැන්නා සුරඟන සේ
සිත ඇදිලා ඔබ දුටුදා
ඔබ පසුපස මා පිය මැන්නා
නුඹ මාගේ වුණු දිනයේ
සිත පිරුණා නොනිමි සෙනේ
මගෙ සිත් මාලිග බිඳ හැරදා
නුඹ අන් කෙනෙකුට හිමි වීලා
සිත ගත පෙළුවද ඒ සිහිනේ
නුඹේ ලොවට මා සමු දීලා
සුවෙන් සිටින්නට සුබ පතලා
කෙලෙස හො නුඹ අතහැර යන්නම්....
No comments:
Post a Comment